Merhum Hasan Nail Canat ile Kayseri İmam Hatip Lisesi'nin 1. sınıfında beraberdik. Benim sınıf arkadaşımdı. Türkçe öğretmenimiz Sabit Hashalıcı her ne kadar kültür dersleri öğretmeni ise de, sanki meslek dersi hocasıymış gibi bize etkisi olan bir insandı. Hakikaten bize çok yakın, sıcak ve ilgi duyan bir hocaydı. Bu Türkçe dersini, edebiyat zevkini, sanat zevkini bize merhum Sabit Hashalıcı hocamız telkin etmişti. Hasan Nail Canat kardeşimizin de bu yönde bir kabiliyeti vardı ve merhum Sabit Hashalıcı hocamızın Hasan Nail Canat'ı takdir ettiğini hatırlıyorum.

O yıllarda sahnelenen bir Hz. Ömer piyesi, bir Alparslan piyesi kamuoyunda fevkalâde ilgi görüyor, halkın teveccühüne mazhar oluyordu. Halka vermek istediğimiz mesajı o şekilde de verebiliyorduk. Kayseri İmam Hatip Lisesi'nde de senaryolar yazan ve piyesler sahneleyen arkadaşlarımız vardı. İşte merhum Hasan Nail Canat kardeşim de o işe merak sardı. O yaşta belliydi; cıvıl cıvıl, hayat dolu, hareketli bir talebeydi. O feyzi, o kıvılcımı, o ateşi Kayseri İmam Hatip Lisesi'nde aldı.

Daha sonra yollarımız ayrıldı. Ben İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü'nde yüksek tahsilimi yapmak için İstanbul'a gittim. Hasan Nail kardeşim de okuldan mezun olduktan sonra tiyatroya gönül vermiş ve vefatına kadar tiyatro yapmıştı. Tiyatro yaptığı yıllarda çok fazla bir araya gelemedik ama bizim bu alanda yaptığımız hizmeti Hasan Nail Canat kardeşim de tiyatro sahnelerinde yapıyordu. Allah ondan razı olsun.

Hasan Nail Canat; sâdık bir dost, sevgi dolu bir insan, ümit ve istikbal vâdeden bir genç olarak hayali gözlerimin önüne geliyor. Nitekim de öyle oldu. Allah yolunda ihlaslı bir şekilde sanatını icra etti. Bu da hayırlı bir haleftir. Üç kişinin amel defteri kapanmaz; ilmî eser bırakan, hayırlı eser bırakan ve hayır dua edecek evlat bırakan. Hasan Nail Canat'ın da amel defteri hala açık. Ruhu şâd olsun, mekânı cennet olsun.