Tiyatro, diğer sanat dalları gibi, toplumun hafızasına, tarihe ışık tutar. Hangi yollardan geçtiğimizi, nasıl zorlukları aştığımızı, tarihe not eder.

Hasan Nail Canat, üretken bir sanatçı olarak bizim tarihimizi not eden, toplumun dertlerini kendine dert edinen, hem nesildaşlarına, hem sonraki nesle örnek olan bir mütefekkirdi.

Henüz çocukken sanata, üretmeye, düşünmeye sarılmıştı. İdealistti ve bize idealist olmanın hayalperest olmak değil, çok düşünmek, çok istemek ve icraata geçmek olduğunu gösterdi.

İlk eseri Moskof Sehpası, sanatın ezilenin yanında olmasına en güzel örneklerden biriydi. Hasan Ağabey, sadece bununla da kalmadı, insan yetiştirdi, gençlere örnek oldu. Aslında bugün halen üstüne biraz daha koymak için çabaladığımız iletişimi o layıkıyla gerçekleştirmişti. Gençleri, vatanının, milletinin dertleriyle uğraşan, sanatını hayırlı bir amaç için kullanan değerli bireylere dönüştürmek için çabaladı ve hiç yorulmadı, hiç yılmadı.

Bize kazandırdıkları ve vefatının ardından halen fikir dünyamızı zenginleştirdiği için Hasan Nail Canat'a minnettarız.

Kendisini bu vesileyle rahmetle anıyor, Cenâb-ı Allah'ın ondan razı olmasını niyaz ediyorum.