Bir dönem özel televizyonlar yoktu. Özel radyolar da yoktu. Özel tiyatrolar sınırlıydı. Türkiye, show dünyasının bilindik yüzlerine mahkum oluyordu.

Hasan Nail Canat ise "yok"ların çok olduğu bir dönemde parlayan bir yıldız gibi çevresini aydınlatıyordu. Tiyatroya sadece emeğini değil, hayatını vermiş olan Hasan Nail Canat birçok talebe yetiştirdi. Hayatın zorluklarına aldırmadı. Var gücüyle bize bizden bir şeyler vermek için çabaladı. Milli tiyatro kültürümüzü yaşattı, yetiştirdiği talebelerle de bugünün yıldızlarına şuur kazandırdı. Yaşamının son döneminde O'nun yetiştirdiği talebeler akla hayale almayacak imkanlara kavuştuğunda; o bir köşeden gururla onları seyrediyordu ve asla kıskançlığa kapılmıyordu.

Keşke bugün de Hasan Nail Canat gibi fedakar insanlar bir kutup yıldızı gibi çevrelerini aydınlatsalar... Keşke bugünün yıldızları Hasan Nail Canat gibi fedakar olabilse ve keşke Hasan Nail Canat bugünleri görebilseydi...