Rahmetli Hasan Nail Canat ile minik bir hatıram var. Onu paylaşmak istiyorum. 1986-87'li yıllardı ve biz Bursa İnegöl'de lise öğrencisiydik. Bir kış günü İnegöl'de çok tatlı bir heyecan yaşanıyordu. Çünkü rahmetli Hasan Nail Canat'ın tiyatro grubu ilçemize gelecekti. Ve bizim arkadaş grubumuz arasında tatlı bir tartışma çıktı. Çünkü sahne ve dekorasyon için yardım gerekiyordu ve herkes o yardımcı gruba katılmak istiyordu. Ben de o şanslı gruptandım ve bizzat Hasan Nail Canat ile tanışma şansını yakaladım. O'nu ekranlardan tanıyordum ve benim küçük dünyamda onun yeri çok büyüktü. Öyle ya, tüm Türkiye'de tanınan değerli bir sanatçıydı o. İtiraf ediyorum; ilk izlenimim şaşkınlıktı, sadece şaşkınlık...

Çünkü dekorlar ayarlanırken, sahne kurulurken aksaklıklar çıkıyordu ve birileri bu aksaklıklara fena bozuluyordu. Hatta sesini yükseltenler bile oluyordu ama Hasan Nail Canat o kadar çelebi, o kadar olgun, o kadar tatlı bir adamdı ki... O'nun küçük bir müdahalesi ile akan sular duruyor, öfkeli göğüsler sakinleşiveriyordu... Orada gördüm ki, evet sahnede çok büyük bir sanatçıydı ama sahne dışında daha büyük bir insandı, çok güzel bir müslümandı.