Şiirler olmasa, romanlar olmasa, hikayeler ve masallar olmasa geleneği takip etmek bir hayli zor olurdu... Geleneğin aslında nasıl da "biz" olduğunu söyleyenlerden, kelimelere dökenlerden, sahne sahne, sayfa sayfa işleyenlerden biriydi Hasan Nail Canat... Bir ekmek teknesi kadar velûd, bir büyük ideale hizmet kadar sonsuzdu onun söz dağarcığı... Hayatın ve Hakk'ın anlamı her yerdeydi onun için. Bize söylenen de bu değil miydi? Kâh bir tiyatro sahnesinde, kâh bir şiir dizesinde, kâh çocuklara uzanan küçük ama anlamlı kelimelerde...

Canat, geleneğin sanata dair olanlarını doğruladı, gönlümüzden geçen ama kimi zaman ifade edemediğimiz kelimeleri, anlamları ve insan hallerini sanatının büyüsüyle bizlere yansıttı... Çocuklar, gençler, yaşlılar hemen her kuşak, her kesim onu ilgiyle okudu, izledi... Ve anlamaya, anlamlandırmaya da devam ediyor... Çünkü Canat, bir geleneğin izi, bizi biz yapan değerlerin bir şahsiyette tecessüm etmiş hali... Açılan bu sayfada O'nun için küçücük de olsa bir şeyler söyleyebilmek biz'i ancak biz kılar...

Rahmetle ve minnetle anıyorum... Ruhu Şâd olsun!..