Hasan Nail Canat. Evet, o güzel insanla aynı dizide oynadık. Ancak bir kere bile yüz yüze gelemedik. Rahmetli Ömer Lütfi Mete bizi aynı sahneye yazmamış, aynı kadraja giremedik. O dizimizin nur yüzlü ayakkabı tamircisiydi.

İnsanın daha ilk görüşte "Dede" diyesi gelen, samimi, sevecen ve güler yüzlü amcamızdı. Hep 'aynı sahnede oynasak nasıl olurdu?' diye düşünürdüm. Herhalde oynasaydık, benim gibi oyuncu bile olmayan biri için hayatının deneyimi olurdu. Adam gibi adam nasıl olunur, belki o zaman öğrenirdim. Bir el öpmek nasip olmadı. Keşke güzel ellerinden öpebilseydim, işte o zaman belki ahirette güzel bir insanoğlu ile komşu olma şansını yakalardım.

Keşke, keşke, keşke... Keşkelerin sonu olmuyor. Nur içinde yat... Bu fani dünyada müşerref olamadım ama ahirette inşallah...