Hasan Nail Canat, benim kuşağımın ağabeyi. Ben de hep Hasan Ağabey olarak bildim onu. Yüzyüze görüşmüşlüğümüz olmadı bu dâr-ı dünyada ama, onu ağabey bilecek kadar kendime yakın buldum. Bu yakınlığı iki şey oluşturuyordu: Birincisi, benim kuşağım gibi onun da "Büyük Doğu" çizgisinden gelmesi. İkincisi ise Türkiye'deki Müslümanları uzak durdukları sanata özellikle de tiyatroya yaklaştırması; onlara sanatı sevdirmesi.

Onun sanatında ve sanatçılığında en belirgin unsur: yerli oluşudur, sanatını kendi geleneğimiz üzerine inşa etmesidir. Bu yüzden geniş kitlelerce sevildi. Özellikle çocuk dünyasına seslenmesi ve kitaplar yazması belli bir kuşağın onun eserlerinden feyz alarak yetişmesine vesile oldu.

Nur içinde yatsın.