Shakspeare'e göre oyun oynamak sadece çocuklara, tiyatro sanatçılarına has değil. Tüm dünya bir sahne ve farkında olmasak da hepimiz sahnedeyiz aslında... Dünya bir oyun sahnesi yani, perde açılalı hayli olmuş, oyun oynamaktan vazgeçip rollerimizin hakkını vermenin vaktidir... Hasan Nail Canat ne diyordu bu fikre, bizce meçhul; ama şu bir gerçek ki, hayatı bu tezi destekleyecek verilerle dolu bir sanatçıydı o. 2004 yılı Ramazan'da vefat etti Canat. Ve daha ortaokul / lise çağlarında çıktığı sahneden ancak vefatıyla indi. Bu merakı fark eden babasının ilk tepkisi, Anadolu insanını tanıyanlar için şaşırtıcı değil: "Soytarı mı olacaksın?.." O böyle düşünmüyordu elbette. Başka bir derdi vardı, anlatmak istedikleri için ideal bir 'sahne' bulmuştu. Vereceği bütün sıkıntıları bilmesine rağmen 1964'te kendi yazdığı Moskof Sehpası oyunuyla tiyatrodan vazgeçmeyeceğini açıkça ortaya koyuyordu. Sahnede, Rusya'nın Bolşevik İhtilali döneminde insanlara yaşattığı sıkıntıları canlandırırken aralarında babasının da olduğu izleyicilere oyun oynamadığını gösteriyordu. Oyun bitince mesajın adresine ulaştığını anlayacaktı. Heyecan içinde yanına gelen babası, "Yanılmışım. Sanatını Allah yolunda kullandığın müddetçe yolun açık olsun." diyordu. Nitekim Hasan Nail Canat'ın 'sanat hayatı' boyunca en temel gayesi, bu nasihate sadık kalmaktı... 21 Ekim 2004'te vefat eden Hasan Nail Canat'ın 41 yıllık sanat hayatına ait bütün resim, yazı ve görüntü kaynakları, www.hasannailcanat.com web sitesinde sevenlerinin paylaşımına sunuluyor. Rahmete vesile olması ümidiyle...