Geleneksel tiyatromuz günümüzde artık sadece ramazanlarda, o da içi boş ve kötü örnekleri ile televizyonda verilmeye çalışılıyor. Geleneksel tiyatro bırakıldığı yerde bütün çağdaş imkanlar ve anlayışlar üzerine eklenerek bugünkü duruma getirilebilmesi için mutlaka bir eğitim sürecine girilmesi gerekir. Bizde tiyatro Cumhuriyetle başlamamıştır ki. Osmanlı döneminde, hatta Osmanlı saraylarında bile tiyatro vardı. Büyük bir cinayet işlenerek geleneksel tiyatro yüz üstü bırakıldı. Geleneksel tiyatronun ögelerine bakıldığı zaman köy seyirlik oyunları da dahil gerçekten Türk halkını orada görebilirsiniz. Biz kendimizi, tiyatrodaki kimliğimizi kaybettik. Bertold Brecht biliyorsunuz epik tiyatronun kurucusu ama epik tiyatronun temelinde bizim geleneksel tiyatronun büyük bir payı olduğunu epik tiyatroyu incelediğimiz zaman görüyoruz. Adamlar geliyorlar geleneksel Türk tiyatrosunu inceliyorlar, diğer asya ülkelerinin tiyatrolarını inceliyorlar ve yeni bir tiyatro anlayışı geliştiriyorlar. Bizimkiler asıl kaynağı bizde olan bir tiyatronun türünü gidiyor Avrupalı'dan tekrar öğrenip Türkiye'ye getiriyor. Bu büyük bir cinayettir. Epik tiyatronun temelinde ortaoyunu anlayışı vardır. Konsantre olayı yoktur, olaylar olduğu gibi yansıtılır. Bütün kostüm ve aksesuar simgeseldir. Seyirciyi duygusal boyutlara ulaştırıp da aklından uzaklaştırmamak için tiyatro oynandığı her an vurgulanır. Epik tiyatronun en büyük özelliği de budur, insanların aklına hitap eder.